jueves, 29 de enero de 2015

El Sibarita



¡A mi n'amás me gusta
que dali gusto al cuerpo!
Si yo juera bien rico
jacía n'amás eso:
jechalme güenas siestas
embajo de los fresnos;
jartalmi de gaspachos
con güevos y poleos;
cascalmi güenos fritis
con bolas y pimientos; 
mercal un buen caballo;
tenel un jornalero
que to me lo jiciera,
pa estalmi yo bien quieto.
andal bien jateao,
jechal ca instanti medio,
fumal de nuevi perras
y andalmi de paseo
lo mesmo que los curas,
lo mesmo que los médicos....
Si yo fuera bien rico
jacía n'amás eso.
¡Que a mí n'amás me gusta
que dali gusto al cuerpo!


El primer texto que interpreté en mi vida, fue este poema en castúo de Gabriel y Galán. Y aunque me lo sabía de pe a pa, pues me lo había aprendido como el padre nuestro, cuando salí al escenario y me puse a recitar los versos mirando al cielo, los nervios me gastaron una mala pasada y me quedé en blanco en mitad de la actuación. En ese momento pude ver a todos mis compañeros como clavaban sus miradas en mi, y como algunos se frotaban las manos, adivinando las futuras bromas que se harían a mi costa. Así que yo, con un increíble desparpajo, que me sorprendió hasta a mi mismo, me puse a improvisar mimando las acciones que decía mi personaje, cosa que agradó al público, pues no se esperaban que un niño de 8 años pudiera salvar aquella situación. Al final pude retomar el texto y acabarlo como lo hacían los profesionales a los que tanto admiraba. El aplauso del público sigue resonando en mi corazón, pues ese día supe que mi vida giraría en torno a los escenarios.

Hoy me bajo de los escenario para que la literatura, el humor y mis personajes, puedan llegar dónde los teatros no llegan.

martes, 20 de enero de 2015

YONI el PAYASO... VOTA

 ¿Alguien pensó alguna vez, que vería un auténtico payaso votar en unas elecciones? 

COMO UN CIUDADANO CUALQUIERA, AQUEL DÍA FUI A EJERCER MI DERECHO AL VOTO.




FELIZ Y CONTENTO FUI AL COLEGIO ELECTORAL


ME PERDÍ

MENCONTRARON



























Y POR FIN PUDE VOTAR

jueves, 8 de enero de 2015

UNA CONFESIÓN


A decir verdad, la vocecita que no paraba de hablarme en la entrada anterior,      no era otra queeee                           mi gran amiga,      
                 
               mi hermanita mayor,      
                 
                              mi hada madamdarina,            
                                                                                                      mi novia payasa,

Que guapa ereees Panderetaaaa!!!

 no obstante los dos disfrutamos de nuestro enhumoramiento cuando nos partimos la caja por primera vez,
con un flechazo de esos de "humor a primera vista".


Esta entrada te la dedico a ti Angi. Por ser la voz de mis propios pensamientos. Por hacerme afrontar mis propios miedos cara a cara, y hacerme ver lo mucho o poco que tengo que ofrecer al mundo entero, porque eso es, lo mucho o poco, que únicamente yo puedo ofrecer al mundo.



Y dicho esto, a partir de este momento se acabaron las ñoñerías... o no, que nunca se sabe... Lo que está claro es que este blog, será un vertedero de acciones payasas, llevadas a cabo por este que suscribe. O por mi acompañado por más payasos,

                        o por mi en cualquiera de mis facetas,

                                        o por mi y por tos mis compañeros, pero por mi primero...

No quiero que esto parezca muy egocénstrico, porque suena todo muy mucho a mi... a lo que yo hago, lo que yo quiero, lo que yo esto, lo que yo lo otro... pero aaaaave, es que este es mi blog!!!

El BLoG de yonielpayaso...

YoNi el PaYaaaaaaSo!!!!




             Noooo me joooooodas




miércoles, 7 de enero de 2015

UNA VOCECITA

Hace tiempo que vengo escuchando una vocecita que me habla desde el interior.
Muy adentro mio, en las telarañas de mi propio ser, había un niño perdido, un "pequeño yo" que no paraba de decirme lo mismo, una y otra vez... - Juega y diviértete!!